HODOWLA GADÓW I SSAKÓW

HODOWLA GADÓW I SSAKÓW

Zwierzęta te są niezwykle ciekawymi obiektami badań. Powinniśmy jednak przyjąć zasadę, że trzymać je będziemy w niewoli jedynie tak długo, jak wymagają tego obserwacje. Ich pobyt u nas traktować możemy jako rodzaj wakacji. Po kilku tygodniach wypuszczamy je na wolność, a już na pewno powinniśmy zrobić to jesienią, aby mogły przygotować się właściwie do przebycia pory zimowej.

Zależnie od rodzaju zwierzęcia stosować możemy różne klatki. Najwygodniejszym pomieszczeniem dla tego typu zwierząt są akwaria – wygodne zarówno dla płazów i gadów, jak również drobnych gryzoni, takich jak nornice czy myszy, które potrafią przegryzać dziury w ściankach klatek drewnianych. Należy pamiętać, aby akwarium przykrywać, najlepiej szklaną płytą, pozostawiając szparę dla wentylacji. Pozwala to powietrzu dostawać się do środka, stanowiąc równocześnie zabezpieczenie przed ucieczką mieszkańców. Akwarium umieszczamy w miejscu zapewniającym odpowiedni dostęp światła i ciepła – dla większości gadów jest to nasłoneczniony parapet okienny, podczas gdy myszy i nornice wolą ciemniejsze i chłodniejsze miejsca (mówimy o miesiącach letnich). Musimy pamiętać (zwłaszcza w przypadku gryzoni) o stałym dostarczaniu im świeżego pokarmu i wody.

Podpatrywanie i notowanie zachowania złapanych zwierząt jest niezwykle ciekawym zajęciem. Wkrótce możemy stwierdzić, że podobnie jak my kładziemy się spać, wstajemy, jemy śniadanie i wykonujemy codzienne czynności, zwierzęta również spędzają czas według pewnych własnych zasad i przyzwyczajeń. Drobne ssaki, zwłaszcza dzikie myszy, posiadają bardzo ciekawe zwyczaje, zupełnie zapomniane przez udomowione białe myszy. Spróbujmy trzymać równolegle, w sąsiednich klatkach, myszy dzikie i białe, porównując ich zachowanie i zwyczaje.

Zakładanie terrarium

Wystrój terrarium zależy od jego mieszkańców. Padalce np. potrzebują kamieni lub kawałków drewna, pod które mogłyby się chować. Lubią lekko wilgotną atmosferę; są bardziej aktywne w wyższej temperaturze. Myszy potrzebują materiału, który mogłyby gryźć. Naczynie z wodą zakopujemy częściowo w ziemi, aby się nie przewracało.

Jakie zwierzęta możemy trzymać?

W Wielkiej Brytanii bez specjalnej licencji nie wolno łowić żadnych dzikich ptaków. Jest to prawo bardzo pomocne w ochronie gatunków, które warto naśladować i u nas.
Najodpowiedniejszymi do trzymania przez przyrodnika zwierzętami są płazy, zwłaszcza różne gatunki traszek, a także gady, np. jaszczurki czy padalce (te drugie też są jaszczurkami, tylko beznogimi). Drobniejsze gryzonie, takie jak myszy czy nornice, są również ciekawymi i dość łatwymi do opieki obiektami.
Przed złowieniem jednego z tych zwierząt musimy się upewnić, czy będziemy w stanie zapewnić mu właściwy pokarm w odpowiednich ilościach. Zwierzęta roślinożerne nie sprawiają specjalnych kłopotów. Pokarm dla nich hodujemy sami (patrz str. 262); można go też łatwo znaleźć. Niektórym z mięsożernych zwierząt możemy zapewnić pokarm w postaci larw much lub mączników (patrz str. 280). Należy liczyć się z kłopotami w przypadku: niektórych gatunków węży, zwierząt owado-żemych, jak ryjówki, a także małych drapieżników, jak łasice czy gronostaje. Trudno zapewnić im właściwy pokarm i nie powinny być trzymane przez przyrodników amatorów. Zawsze musimy pamiętać, że sprawą nadrzędną jest dobro zwierzęcia. Jeśli wydaje się nam, że w niewoli cierpi, powinniśmy je uwolnić.

Nocny tryb życia

Wiele zwierząt spośród interesujących nas gatunków prowadzi nocny tryb życia. Oznacza to, że w dzień, kiedy mamy możliwość je obserwować, zwierzęta te śpią – są natomiast aktywne w nocy. W celu prowadzenia obserwacji spróbujmy zamienić ich rytm życia przez zastąpienie dnia nocą. Dość łatwo możemy przygotować klatkę umożliwiającą taką zamianę. Zamontować musimy czasowy przełącznik światła i zapewnić dobrą wentylację klatki. W nocy świeci światło a zwierzę śpi, myśląc, że to dzień. Nieprzezroczysta ścianka nie dopuszcza światła dziennego do klatki, tak że zwierzę, myśląc, że to noc, wykazuje aktywność. Do obserwacji umieszczamy klatkę w zaciemnionym miejscu i oświetlamy wnętrze czerwonym światłem, które nie przeszkadza zwierzęciu.

Zwierzęta nocne

Wykonujemy klatkę pozwalającą odizolować zwierzę od światła dziennego. Malujemy boki akwarium i zakrywamy szczelnie ścianę przednią ciemnym kartonem. Cykl świetlny regulujemy włącznikiem czasowym lub ręcznie. Zwierzęta oglądamy w czerwonym świetle.

ZWIERZĘTA OKALECZONE LUB PORZUCONE

Opieka nad rannymi zwierzętami wymaga nieustannej uwagi. Nie można traktować jej lekko. Bywa, co prawda, że zwierzę, które wygląda na potrzebujące pomocy, w rzeczywistości jest całkowicie bezpieczne. Widzimy czasami młode ptaki – zdawałoby się porzucone przez rodziców. Przeważnie jednak jest to młodzież, która opuściła już gniazdo, jest natomiast wciąż pilnowana przez rodziców. Tak więc, jeśli zobaczymy gdzieś pisklę, obserwujmy je ale nie dotykajmy ani nie przenośmy w inne miejsce, gdyż wtedy dopiero rodzice nie będą mogli go znaleźć. Jeśli jednak po długiej obserwacji stwierdzimy, że pisklę naprawdę jest porzucone, bierzemy je do domu i wychowujemy. Musimy przy tym pamiętać, że jest to zajęcie niezwykle pracochłonne i trudne. Do karmienia możemy przygotować mieszankę składającą się z jaja na twardo i odrobiny surowego mięsa. Pokarm podajemy za pomocą pincetki, a najlepiej zakraplacza. Zajęcie to zajmuje dużo czasu, gdyż większość ptaków karmi swoje młode dość często. Podobne kłopoty sprawić może opieka nad porzuconymi ssakami. Możemy używać rozmaicie przygotowanego mleka (o różnym składzie), karmiąc zwierzę za pomocą zakraplacza. Jest to również bardzo pracochłonne zajęcie.

Przekarmienie hodowanego młodego zwierzęcia jest równie niebezpieczne jak niedokarmienie. Pamiętam, jak opiekowałem się kiedyś młodym jeżem. Na jeden weekend zostawiłem go u swojej siostry, wraz ze szczegółową instrukcją, ile pokarmu zwierzak ma dostać podczas każdego posiłku. Ponieważ młody jeż, jak większość ssaków, byl niezmiernie łapczywy, siostra odniosła wrażenie, że chcę go zagłodzić, karmiąc go tak skąpo. Zaczęła więc dawać mu dwukrotnie większe porcje, niż jej podałem. Skończyło się to niestety śmiercią jeża na skutek zapalenia jelit w wyniku przekarmienia.

Jeśli znajdziemy ranne zwierzę, powinniśmy się upewnić, czy jesteśmy w stanie mu pomóc. Najlepiej zanieść je do lekarza weterynarii, który pomoże nam wybrać najodpowiedniejszy sposób postępowania.

DROBNE SSAKI NA TLE ŚRODOWISKA

Gdy zbierzemy dużo informacji i eksponatów dotyczących jakiegoś gatunku, warto wykonać zestaw informacyjny (tablicę), pokazujący klarownie, co odkryliśmy na temat zwierzęcia. Na środku tablicy umieszczamy właściwe zwierzę — jego skórkę, rysunek lub fotografię. Obok lokujemy rzeczy z nim związane — rysunki lub odlewy śladów, odchodów — a także mapę terytorium, na jakim występuje. Można także dołączyć szkic lub fotografię jego domu (nory, gniazda).
W dolnej części rozmieścić możemy przykłady pokarmu, a na górze drapieżników, jego wrogów. Wyjaśni to miejsce zwierzęcia w środowisku, przedstawi zwierzęta zależne od niego jako źródła pokarmu, ukaże również, od czego zależy jego przeżycie.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *